Szablon wyprodukowała Babcia Gienia tylko i wyłącznie na potrzeby Abstrakcyjnych Ocen. Za grafikę nisko się kłania pani Larze Jade.
A tak nawiasem delikatnie mówiąc nogi z dupy powyrywam za kradzież!
HELP!
Prosimy o pomoc w wyborze grafiki na nasz szablon.
Na wasze głosy czekamy
Witam, witam. Pocierając zmęczone oczy, pijąc w pośpiechu napój energetyczny i popijając go herbatą biorę się za kolejny blog. Tak, wiem dawno nie oceniałam, ale to się zmieni, raczej. Moment jeszcze tylko włączę radio Eska Xtreme i otwieram bloga Panny, która przedstawia się jako Malla..
Cóż to za dźwięki przerażające budzą mnie z powrotem do życia? Cholera, ta muzyka zagłusza kojące moje uszy dźwięki płynące z radia przez moje ukochane głośniki w systemie 5.1. Pomału zaczyna mnie to denerwować, więc pośpiesznie wyłączam to badziewie. Dobrze, miałam zacząć od szablonu, ale najpierw dokończyć wątek muzyczny. Słuchaj no maleńka, wpierdalasz mi się tu ze swoimi dźwiękami, podczas gdy ja próbuję się zrelaksować! Muzyka, owszem, jest dobrym dodatkiem na bloga, czasem przydatnym, ale po co ma się włączać automatycznie? Każdy ma chyba rączki i potrafi sobie kliknąć w charakterystyczny przycisk z trójkątem, który powoduje włączenie się muzyki.
Szablon. Kicz! Zieleń mnie przeraża, a ta zieleń sprawia, że dostaję oczopląsu. Tu trochę trawki, tam trochę sianka! Dziewczyno, jest 21. wiek, króluje ekstrawagancja, niebanalne łączenia kolorów, również klasyka jest na czasie. Nie mówię wiejskim motywom, choć wieś cenię bardzo, można tam miło spędzić czas. Teraz przypomina mi się jeden z filmików obejrzanych na YouTube, a mianowicie Piątek 2. Zapewne widziałaś, ale jeśli nie to zachęcam. Ale przejdźmy do sedna. Tak jak w filemie główny bohater, tak ty decydujesz gdzie pierdolniesz drzewko, a gdzie krzaczek. Ja mam tak niewdzięczne, choć nie ukrywam, że satysfakcjonujące, zadanie, że mam te twoje wypociny ocenić. Tak jak i to co już wymieniłam również nie podobają się mi te małe kwadraciki, a raczej prostokąciki, pospolicie zwane ramkami. Czy ja mam twój blog przeglądać z lupą w ręce!? Bożę Przenajświętszy! Ja już mam problemy ze wzrokiem, ja nie chce całkowice oślepnąć, ja nie chcę umierać! O… Przepraszam, dramaturgia powoli wchodzi mi w krew. A te obrazeczki w rameczkach, rameczusiach są niczym wyrwany urywek z filmu The Ring, nieco podkoloryzowany, milszy dla oka, ale dużo mniej treściwy. Obraz, w moim mniemaniu, niesie za sobą jakąś treść, konkretne myśli, przesłanie. Ja z tego mogę jedynie wyczytać: Jestem i znikam, albo raczej znikam i jestem, lub usiądź na oparciu krzesła, bo tak jest wygodniej. Dość tego, przejdźmy do ramek, które aż w szwach pękają od treści.
Co ty nie powiesz, gryzie? Mnie jeszcze jakoś nie pogryzł, a już trochę go zjechałam. A w ogóle, to ty jesteś jakąś rozpuszczoną gówniarą, którą tylko wychwalać w niebiosa? A nie moja droga, tak łatwo ci ze mną nie pójdzie. Moja klawiatura mnie nie pogryzie, a twojego bloga się w ogóle nie boję. Haha! Widać, że licznik odwiedzin nie jest zbytnio proporcjonalny do licznika komentarzy! Moment, moment. Mam, mam! Znalazłam dział ‘O mnie’, poczytam, pośmieję się.
Naprawdę, było się z czego pośmiać. Normalnie się wzruszyłam. Tak, podstawowe informacje(wiek, imię ) znalazłam, ale reszta jest całkowicie zbędna. Po co mi wiedzieć, że kochasz tam cośtam, skoro i tak nie wiem, kto to Piotruś, a kto to Sarusia? Dobrze, jeśli chcesz to to zostaw, ale dopisz, żę blog jest dla zawężonego grona. Czytam dalej. Gadu- gadu, e-mail, motto, a potem słoneczko, status komunikatora GG. Nie sądzisz, że dużo lepiej wyglądałby on obok nr GG? Zero estetyki. Dalej mój ulubiony dział, a mianowicie dodatki na bloga. Nacia tropciel, bzdurne liczniki, no i wcześniej już wspomniana muzyka. Najbardziej wybił mnie z rytmu ten czadowy avatar, który nijak ma się do szablonu. Czas na linki. Kalorie? Anoreksja? Szczerze mówiąc to na anorektyczkę nie wyglądasz. Tak, nie mogło przecież zabraknąć alfabetu, który niczym nie wyróżnia się od reszty.
Mam ochotę zamknąć okno przeglądarki i z powrotem zanurzyć się w świecie marzeń.
Dobrze, na przystawkę zostawiłam sobie notki, a więc do dzieła.
Chciałabym powiedzieć: cud, miód i orzeszki, ale niestety nie mogę. Kicz, czysty kicz. Nie, nie czysty. Wymieszany z jakimś gównem. Dostajesz 1+ i żegnam.
Dziś przyszedł czas na panienkę Madziulinę. Już u progu wita mnie piosenka "W strugach deszczu", przyznam nie bardzo mnie to cieszy. Widzę, że w szablon zbyt dużo pracy nie zostało włożone przez autora. Menu to totalny bajzel. Mnóstwo zbytecznych dodatków - adopcja, kalendarz, zegarek, licznik, no dobrze wizytówkę jeszcze zrozumiem. Moja droga nie liczy się ilość tylko jakość - po co umieszczać tyle zbytecznych dodatków, które nie są w ogóle potrzebne, bo zapewniam cię nikomu nie jest potrzebny twój zegarek, bo każdy ma swój w domu, w komputerze, a z drugiej strony szczęśliwi czasu nie liczą.
Początek marny, ale cała nadzieja w notkach.
Pierwsza notka no ujdzie w tłumie, ale 'papcie' to babcia na stopach nosi.
Druga notka tez ujdzie w tłumie, ale czy to już jakiś stereotyp - babcia słucha Radia Maryja? Wypraszam sobie, ja jestem internetową babcią i nie słucham Radia Maryja, ani nawet nie patrzę na telewizję Trwam.
Trzecia także ujdzie, ale końcówką rozłożyłaś się na łopatki - "To na tyle. Za 5 komentarzy następna notka." - pozostawię to bez komentarza.
Czwarta notka tradycyjnie - ujdzie w tłumie, ale jest chyba najgorzej napisana pod względem merytorycznym. Druga sprawa - dziewczyna, która mieszka w Anglii i ledwo zna polski to chyba mało możliwe jest, że ma gadu-gadu, nieprawdaż?
No kiepściutko notki na trójczynę, a szablon szkoda gadać. Mam nadzieję, że wystarczy ci -2.
Księga wpisów jest okropnie zaśmiecona. Jako że przed świętami nie zrobiłyśmy z tym porządku, musimy się z tym uporać po świętach. Niech więc zapanuje ład i porządek, niech wszystko będzie na swoim miejscu...
1. Zapraszam do siebie niejaką Polly. Jak mam rozumieć na razie wycofuje się pani z oceny, tak? Dobrze. Więc usuwam wpis i zachęcam do zgłoszenia się w późniejszym terminie.
2. Niejaką Ziomalkę proszę. Trochę naśmieciłaś, następnym razem proszę o większą uwagę podczas wypisywania zgłoszenia. I widzę, że nie zrozumiałyśmy się zbytnio co do naszej ciekawości waszego wieku. Właśnie, to nie jest czysta ciekawość, tylko chęć obiektywnego ocenienia twoich wytworów stosownie do twojego wieku. Nie chodzi o to, że masz nam podać wiek w zgłoszeniu, ale o to by był on w dziele "O mnie". Cóż, ty jesteś panem swojego bloga i zleceniodawcą, my tylko wykonujemy brudną robotę i maczamy palce w tym gównie. Tak więc jedno z dwóch zgłoszeń usuwam.
3. Następnie pan Kolekcjoner pięknych chwil. Zero szacunku do naszej pracy, zero szacunku do ciebie. Wylatujesz za złamanie jedenastego punktu regulaminu. Buziaki...
4. Panna Kaśka127, tak na przyszłość nie 'chciej prosić', ale 'proś'.
5. Szanowna konkurencja, The River, oczywiście propozycja wymiany linkami przyjęta. Wpis usuwam.
6. Marysiaa1993, w imieniu Babci Gieni bardzo dziękuję za podanie tytułu. Wpis do kasacji.
7. Sedit, po co te kropki między każdym wyrazem? No dobrze, już się nie czepiam. Cierpliwie czekaj na swoją kolej. A i wystarczy się raz zgłosić.
8. The Chemical Used, podziękujesz jak ocenimy. Prosisz nie wiadomo o co, tzn. ja się domyślam. Żałuję, że jeszcze nie napisałaś przepraszam. Dobrze, nie czepiam się. Ty również czekaj.
9. Harlequin_gir widać, że umiejętność czytania ze zrozumieniem nie jest u ciebie opanowana. Pisze, że średnik należy wstawić na końcu, a ty jak na złość wciskasz go w środek... Usuwam.
10. Olka dr... Tu wszystko w porządku, tylko jedna taka mała uwaga do WSZYSTKICH. Jak pewnie zauważyliście zgłaszając się, jest takie specjalne pole do wpisywania adresu bloga, nie musicie go podawać drugi raz w treści zgłoszenia.
11. Malla, tu wszystko gra, no ale znów to samo co punkt wyżej.
12. Madziulina, proście a będzie wam dane. Proszę o cierpliwość.
Wytrwali ci najprwdziwsi, większość pustaków odeszła, co nie oznacza, że wszyscy byli głupi. Moje statystyki mówią, iż większość usuniętych prowadziło fanblogi, a zwykle powodem usunięcia bloga było to, że już mało osób komentuje - oczywiście nie we wszystkich przypadkach.
Jest oczywiście jeszcze część blogów porzuconych, którą zajmę się kolejnym razem.
Dziękuję za owocną współpracę.
Tak, już święta. Witamy wszystkich tego chłodnego dnia bardzo gorąco. Nie wiemy jak wy, ale my klimatu świąt w ogóle nie czujemy. Boże Narodzenie stało się nijakie. Nie takie jak kiedyś, gdy będąc jeszcze małymi dziećmi latałyśmy z bananem na twarzy, z wywieszonym jęzorem w oczekiwaniu na Mikołaja. Wiara w niego wygasła, gdyż… No właśnie, dlaczego? Święta przestały być kolorowe, gdy miejsce kolorowej choinki zajął kolorowy telewizor. Bajka o Mikołaju była najpiękniejszą bajką, jaką słyszałyśmy w życiu, wydawała się taka realistyczna, prawdziwa. Lecz wkrótce czar prysł. Tak, więc postanowiłyśmy przypomnieć sobie tę bajkę i nadać naszej internetowej chatce nieco klimatu bożonarodzeniowego. Pewnie i wy pamiętacie, gdy rodzice opowiadali wam historię o Mikołaju z Laponii, który w Wigilię obdarowuje wszystkie dzieci, na całym świecie, prezentami. Pewnie również wy pisaliście listy do Świętego Mikołaja prosząc go o rozmaite podarunki. Wielu z was pewnie też słyszało bajeczkę o gadających zwierzętach w wigilijny wieczór.
Więc z okazji świąt pragniemy wam życzyć:
Enigmatycznego życia,
Wielu przyjaciół zdobycia,
Pełnego zapału dążenia do celu,
Płci przeciwnej idealnego modelu,
Egoizmu odrobinę,
Przygód bogatych w adrenalinę,
Optymizmu z nutką realizmu,
Od czasu do czasu szczyptę tragizmu,
Otwartości na świat,
Życia sto lat,
Szampańskiej zabawy sylwestrowej,
Nocki długiej, kolorowej,
Pomysłu na bloga oryginalnego,
Szablonu wymarzonego,
Samych wysokich stopni,
Zawsze swojego dopnij,
Chodzenia zawsze swoimi ścieżkami,
Czasu mile spędzonego z nami- Babciami.!
Wraz z rozpoczęciem się dnia 7 grudnia 2007 roku w okolicach południa, dla jednej z naszych koleżanek, zakończyło się życie. Odebrała je sobie sama, choć policja nie wyklucza, iż ktoś Jej w tym „pomógł”. Skoczyła z mostu, tak po prostu. Natalia, gdyż tak Jej było na imię, była wspaniałą dziewczyną. Przechadzając się korytarzami szkolnym rozdawała dookoła uśmiech, zdawało się, że kochała życie. Miała jednak swoje problemy, przeżyła bardzo wiele, jednak, co, zostawię dla siebie, gdyż była to Jej prywatna sprawa. Dziewczyna urodziwa, drobna…, kto by pomyślał, że Jej barki zostaną obciążone tak wielkim bólem, jaki nie jeden z nas nie potrafi sobie nawet wyobrazić. Miała wielu znajomych, nie wszyscy Ją dobrze znali, jednak wszyscy bardzo Ją kochali. Wszyscy Ją zapamiętamy, Jej uśmiech, życzliwość, taką, jaka była. Niedawno miała urodzin, życzyliśmy Jej stu lat, dziś wiemy, że ich nie dożyła. Miała całe życie przed sobą, los jednak chciał inaczej. Ból po Jej stracie jest niesamowity. Jednak nic nie przywróci Jej życia. Boże, przyjmij Ją do swojego Królestwa, nie wiedziała, co czyni…
Natalko, kochamy Cię wszyscy i zawsze będziemy pamiętać, choć pewnie nie do końca rozumiemy Twoją decyzję. Wierzymy, że tam jest Ci lepiej…
Wieczny odpoczynek racz dać Jej Panie, a Światłość Wiekuista niechaj Jej świeci. Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.
Dziś ocena Psycho Bitch.
Szablon twój. Muszę przyznać, podoba mi się.
Uff dawno nie oceniałam, ale cóż tak już jest, nawet najmniejszej istotce doskwiera czasem brak czasu.
Blog z dość krótką żywotnością. Systematyczność to tak raz na jakiś czas (nie czepiam się, bo wiem, że ja ideałem nie jestem).
Totalnie nie umiem się skupić na tekście, ale postaram się.
Pół na pół - dwie notki mi się spodobały(druga i trzecia), dwie mniej. Bywa. Dział o tobie świetny, rzec by nawet genialny. "Ponoć wiesz o mnie wszystko, a nie znasz mnie wcale!"
Ocena krótka, bo i blog skromny - cztery notki.
Ani dobrze, ani źle. Tak pomiędzy cztery, a pięć.
Stawiam 5=.
Tak, już święta. Witamy wszystkich tego chłodnego dnia bardzo gorąco. Nie wiemy jak wy, ale my klimatu świąt w ogóle nie czujemy. Boże Narodzenie stało się nijakie. Nie takie jak kiedyś, gdy będąc jeszcze małymi dziećmi latałyśmy z bananem na twarzy, z wywieszonym jęzorem w oczekiwaniu na Mikołaja. Wiara w niego wygasła, gdyż… No właśnie, dlaczego? Święta przestały być kolorowe, gdy miejsce kolorowej choinki zajął kolorowy telewizor. Bajka o Mikołaju była najpiękniejszą bajką, jaką słyszałyśmy w życiu, wydawała się taka realistyczna, prawdziwa. Lecz wkrótce czar prysł. Tak, więc postanowiłyśmy przypomnieć sobie tę bajkę i nadać naszej internetowej chatce nieco klimatu bożonarodzeniowego. Pewnie i wy pamiętacie, gdy rodzice opowiadali wam historię o Mikołaju z Laponii, który w Wigilię obdarowuje wszystkie dzieci, na całym świecie, prezentami. Pewnie również wy pisaliście listy do Świętego Mikołaja prosząc go o rozmaite podarunki. Wielu z was pewnie też słyszało bajeczkę o gadających zwierzętach w wigilijny wieczór. 